Categorieën
Investeren

Mijn risico tolerantie

Op het moment van schrijven zitten we midden in de corona uitbraak in Nederland. Het land zit grotendeels in lock-down. Met andere woorden: alleen mensen die werken in essentiële sectors mogen nog buiten de deur werken. Het doel: de verspreiding van corona beperken.

De laatste keer dat ik betrokken was bij een globaal probleem was de recessie in 2008. Heel eerlijk heb ik daar weinig van meegekregen omdat ik toen nog midden in mijn studie zat en ik (gelukkig) niks merkte van de gevolgen. Nu heb ik echter twee kinderen, waardoor je anders naar dit soort gebeurtenissen gaat kijken. Daarom wil ik het in deze post hebben over risico tolerantie.

Mijn verhouding met risico

Al vanaf jongs af aan vermeed ik risico’s. Waarom? Ik ben altijd iemand geweest die liever over situaties nadenkt. Een gevolg daarvan is dat je risico’s ook meeneemt in zo’n scenario. Maar daar zit het probleem: hoe kan je een risico inschatten? Als ik nu met mijn fiets van deze heuvel race, wat is dan de kans dat ik val en er eventueel blijvende schade aan overhoud? In mijn hoofd waren er altijd alle risico’s, allemaal met een hoge kans van gebeuren.

Op een later punt in mijn leven heb ik pas geleerd uit mijn hoofd te stappen en gewoon acties na te streven. Dan blijkt het opeens dat de kans op de risico’s significant lager is dan dat je eigenlijk dacht. Nu blijf ik nog steeds redelijk risico-mijdend, maar gelukkig al een stuk minder!

Risico’s met beleggen

Zoals jullie wel zullen weten is er een risico in beleggen. Dit is er in elke vorm van beleggen. Een lijstje:

  • Aandelen – Een aandeel kan een groot stuk van zijn waarde verliezen. In het ergste geval gaat een bedrijf failliet en ben je je geld kwijt
  • Vastgoed – Een gebouw kan in waarde dalen of je kan geen huurders vinden. Wederom een ergste geval: je verliest het pand
  • Eigen onderneming – Het product of de dienst die je levert ligt minder goed in de markt of je krijgt er een concurrent bij. Ergste gevallen: je gaat failliet of wordt arbeidsongeschikt

De reden dat mensen toch deze risico’s nemen is omdat je er winst of voordelen tegenover kan zetten. Aandelen kunnen meer waard worden, je kan je huur verhogen door een grotere vraag, of je haalt een mega opdracht binnen waardoor je eindelijk een Tesla kan kopen (of investeren in iets anders natuurlijk 😉).

Maar hoe bepaal je of je het risico wil maar ook durft te nemen?

Risico tolerantie

Het risico bepalen van een belegging komt mijn inziens neer op twee aspecten:

  • Analyse – Je voert de nodige analyses uit op de data die beschikbaar is. Daarmee bepaal je zonder emotie of iets een goede investering is of niet
  • Gevoel – Aan de hand van de analyse kun je er ook nog een gevoel aan over houden. Dan wel aan het soort beleggingsobject (de werkzaamheden van een bedrijf spreken je niet aan, het pand dat je wil aankopen ligt in de verkeerde wijk, etc.), dan wel aan de cijfers (als ik het zo bereken voel ik me wel fijn met de cijfers, maar pas ik 1 ding aan, dan raak ik in paniek)

De manier hoe ik investeer is door beide serieus te nemen. Eerst moet de analyse kloppen. Als dat zo is, dan kijk ik maar mijn gevoel. Sta ik achter deze belegging? Mocht één van de twee niet kloppen, dan doe ik het niet.

Bij het tweede punt komt het stuk risico tolerantie kijken. In cijfers uitgedrukt kan een belegging nog zo mooi zijn, maar als je gevoel een risico ziet, dan ga je alsnog niet de knoop doorhakken. Stel je kan €1000 per maand overhouden, zou je dat willen? Natuurlijk! Ook als je er een lening tegenover zet van 1 miljoen (uiteraard wel eentje die over tijd wordt afgelost)? Dan ga ik persoonlijk wel twijfelen. De vraag hoe goed je met dat risico om kan gaan, dat is je tolerantie.

Hoe verhoog je je tolerantie dan?

Ik heb een aantal manieren hoe ik mijn tolerantie verhoog:

  1. Zorg dat je cijfers kloppen. Als je een berekening maakt, loop nergens de kantjes vanaf. Ga niet denken “oh, de onderhoudskosten zullen wel meevallen”, of “de winst van het bedrijf zal wel toenemen”. Ga uit van de slechtste situatie. Als de cijfers dan nog kloppen, dan is het risico minimaal
  2. Een beetje in lijn met het vorige punt: zorg voor exit strategieën. Wat als de belegging fout gaat? Hoe erg kan het fout gaan? En hoe kan je eruit stappen (al dan niet met minimaal verlies)? Stel je koopt een pand met studenten erin. Stel je kan geen studenten krijgen, is het dan nog interessant om te verhuren? En als dat niet lukt, kun je het dan verkopen? Als je eerst een verbouwing moet doen, ga je dan die kosten eruit krijgen. Deze gedachtegang zorgt er bij mij voor dat ik de risico’s die er zijn minder groot maak. Aan de ene kant heb ik een antwoord op deze risico’s, en zie je dat de kans op elk risico steeds lager wordt
  3. Om terug te komen op een eerder stuk in de blog: je risico tolerantie wordt hoge naarmate je vaker acties hebt ondernomen in de richting die je op wil. Dus als je wil beleggen maar je ziet veel risico’s, begin klein. Zorg dat je jezelf verdiept in de belegging. Maak je eerste stap. Als die gezet is, wordt de stap erna makkelijker. Vergelijk het met leren de fiets of de auto te rijden. In het begin is het spannend, nu denk je er waarschijnlijk niet meer bij na.

Maar hoe zit het met corona?

Afgezien van de vreselijke gevolgen van de ziekte, zie ik het wel als een goede manier om mijn risico tolerantie te testen. De beleggingsrekeningen van ons gezin staan allemaal negatief. Dat doet pijn. Maar omdat ik mezelf verdiept heb in hoe zo’n rekening werkt en dat ik weet dat het tijdelijk is, merk ik dat ik niet in paniek raak. Ik merk dat mijn tolerantie omhoog is gegaan. Dat is fijn om te merken, want daardoor merk je dat je meer op de cijfers kan gaan zitten en een belegging minder gedaan wordt vanuit emotie.

Ik hoop dat we als mensheid het corona virus snel te boven zijn. Voor iedereen die dit leest: Stay safe and stay healthy.

Tot blogs!

Geef een antwoord